Διόνυσος και ο ρόλος του κρασιού στη λατρεία: Ο Διόνυσος, ο θεός του κρασιού, της γονιμότητας, του θεάτρου και της γιορτής, ήταν κεντρική μορφή στη μυθολογία και στη λατρεία. Οι γιορτές προς τιμήν του, τα Διονύσια, περιλάμβαναν συνήθως άφθονη κατανάλωση κρασιού, θεατρικές παραστάσεις και μουσική.
Ομήρος: Στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια, ο Όμηρος αναφέρεται συχνά στο κρασί. Στην Ιλιάδα, περιγράφεται ότι ο Νέστωρ προσφέρει κρασί στους πολεμιστές για να τους δυναμώσει και να τους τονώσει. Στην Οδύσσεια, ο Οδυσσέας χρησιμοποιεί το κρασί για να μεθύσει τον Κύκλωπα Πολύφημο, επιτυγχάνοντας έτσι να τον τυφλώσει και να διαφύγει.
Αριστοτέλης: Ο Αριστοτέλης συζητούσε για τις ιδιότητες του κρασιού στα έργα του, όπως στο έργο “Πολιτικά”, όπου αναφέρει ότι το κρασί, όταν καταναλώνεται με μέτρο, μπορεί να είναι ευεργετικό για την υγεία και το πνεύμα, αλλά η υπερβολή μπορεί να οδηγήσει σε αρνητικές συνέπειες.
Ιπποκράτης: Ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της ιατρικής, πρότεινε το κρασί ως μέρος της θεραπείας σε πολλές περιπτώσεις. Θεωρούσε ότι το κρασί μπορούσε να είναι καλό για την υγεία όταν καταναλώνεται με μέτρο και το χρησιμοποιούσε ως φάρμακο για διάφορες ασθένειες.
Σοφοκλής: Ο Σοφοκλής, ο γνωστός τραγικός ποιητής, ανέφερε σε έργα του ότι το κρασί μπορεί να φέρει ευχαρίστηση και ανακούφιση από τις δυσκολίες της ζωής, αλλά προειδοποιούσε και για τους κινδύνους της υπερβολικής κατανάλωσης.
Πλούταρχος: Ο Πλούταρχος έγραφε για το κρασί στα “Ηθικά” του, αναφερόμενος στη σημασία του μέτρου στην κατανάλωση. Πίστευε ότι το κρασί μπορούσε να συμβάλει στη χαλάρωση και τη διασκέδαση, αλλά μόνο όταν καταναλώνεται με φειδώ.